در فکر هوای بهتری می شکنم

کافی ست ببینم پَکری ، می شکنم

حساس ترین قسمت این پنجره ام

سنگم نزنی ! با تشری می شکنم

**** 

یک باغ زمستان زده دارم بی تو

آرامش طوفان زده دارم بی تو

آنقدر تمام شعرهایم ابری ست

یک دفتر باران زده دارم بی تو

** و اما.. ** 

در محضر ما گناهکاران هیچند

آنها که مدام دور خود می پیچند

هی قصه ی سیب و آدم و... نه ! بس کن.

شیطان شده ایم ، سیب کیلویی چند ؟!