در فکر هوای بهتری می شکنم
کافی ست ببینم پَکری ، می شکنم
حساس ترین قسمت این پنجره ام
سنگم نزنی ! با تشری می شکنم
****
یک باغ زمستان زده دارم بی تو
آرامش طوفان زده دارم بی تو
آنقدر تمام شعرهایم ابری ست
یک دفتر باران زده دارم بی تو
** و اما.. **
در محضر ما گناهکاران هیچند
آنها که مدام دور خود می پیچند
هی قصه ی سیب و آدم و... نه ! بس کن.
شیطان شده ایم ، سیب کیلویی چند ؟!
نوشته شده در بیست و سوم آبان 1388  توسط الهام تفرشی
|
